Σκάει η γη σαν ρόδι
Από μέσα της οι σπόροι
ξεχύνονται
σαν άπειρα "μπορεί"
που δεν βρίσκουν χώμα
να φυτρώσουν
να γίνουν ζωή.
Φωτιά και αίμα
οι σπόροι
αντί για
θησαυροί.
Όνειρα Στιγμές Αναμνήσεις Φόβοι Επιθυμίες Ρήσεις Ερωτήσεις Ίχνη Ήταν Ζωές Ώρες Ημέρες
Σκάει η γη σαν ρόδι
Από μέσα της οι σπόροι
ξεχύνονται
σαν άπειρα "μπορεί"
που δεν βρίσκουν χώμα
να φυτρώσουν
να γίνουν ζωή.
Φωτιά και αίμα
οι σπόροι
αντί για
θησαυροί.
Ένα σπαθί
στη σπονδυλική μου στήλη
με στήνει.
Κι έχω βαρεθεί
να θέλω να ξεράσω
τις ελπίδες μου.
Θέλουμε να μας σώσει κάποιος.
Περιμένουμε να μας σώσει κάποιος.
Μας έχουν μάθει ότι
Οι καλοί νικάνε στο τέλος.
Θα παίρνουμε
πάντα ο,τι θέλουμε
αρκεί να είμαστε καλό παιδί.
Αν δεν ζητάμε, μόνο περιμένουμε
κάποιος θα μας δώσει ο,τι θέλουμε.
Ή ο,τι μπορεί.
Μα ο σωτήρας μας μοιάζει να μπορεί τα πάντα.
Πρέπει να μπορεί τα πάντα.
Είναι ο ήρωάς μας.
Κι εμείς τι είμαστε;
Τα θύματα.
Στον πύργο τον ιππότη περιμένει η πριγκίπισσα.
Στην πόρτα της σαν έκπληξη το χτύπημα.
Κι ας είπε πως δεν θα ρθει.
Τι θα ήταν ο ιππότης αν δεν ταξίδευε στα δάση;
Πάντα διαθέσιμος στον πύργο
θα ήταν υπηρέτης,
φυλακισμένος κι αυτός.
Πριγκίπισσα ή Καλυψώ από την Οδύσσεια;
Δύσκολο να αφήνεις πίσω στο ταξίδι
αυτόν που ένιωσες πως έφερε στο νησί σου η τύχη.
Για να σε σώσει είναι υποχρεωμένος να σε πάρει μαζί του;
Κι αν έρθει να σε σώσει, είσαι υποχρεωμένη να πας;
Τι έκανες εσύ στον πύργο τόσο καιρό ;
Τι έκανε αυτός έξω;
Και γιατί να είναι αυτός έξω κι εσύ στο πύργο;
Τυχαία σε βρήκε καθώς ταξίδευε.
Τυχαίος σε βρήκε αφού περίμενες.
Κι επειδή βρεθήκατε
πρέπει να χαθείτε ο ένας μέσα στον άλλο ;
Λέγε για τις στιγμές ευχαριστώ και παρακαλώ.
Ιστορία δεν γράφεται μόνο με μια φορά κι έναν καιρό.