Μπλοκ

Και έλιωσα,  και πάγωσα

Και έσπασα, και μάτωσα

Και σιώπησα

Για να μη μάθουν πόσο πόνεσα

και κρίνουν οι άλλοι την επιστροφή σου

Για να μη το μάθεις εσύ

και φοβηθείς τον εαυτό σου

πιο πολύ

Και δε γυρίσεις

να δοκιμάσουμε 

αν αντέξουμε

αν με πληγώσεις πάλι

Είμαι δυνατή 

μα η αδυναμία μου είναι η αγάπη

Ξεχειλίζει από μέσα μου

μα την ψάχνω να σβήσω τη δίψα μου

Δεν θέλω να θέλω και να χρειάζομαι

Μα έδωσα και σου δόθηκα και αφέθηκα

να πιστέψω, να ζήσω

Εμπιστεύτηκα τα μάτια σου, τα λόγια σου

Είπα αξίζει η προσπάθεια

για όλα αυτά που έρχονται φυσικά

Είπα/ είπες ήρθες για να μείνεις

Ή έστω αν φύγεις/ αν έφευγα

θα λέγαμε ένα γεια και κάτι ακόμα

Το ξέρω ό,τι αξίζω.

Το ξέρεις ότι αξίζεις; 

Πώς θα ταιριάξουν κάποτε όλα πιστεύεις;

Είμαστε νέοι κι η ευτυχία υπάρχει 

κι είναι πολλοί οι άνθρωποι που θέλουν το ίδιο με εμάς

Πονάς

Με πονάς 

για να με σώσεις, τάχα μας

Δεν είσαι ιππότης

Είσαι νοσοκόμος

Τι ενέσεις

έκανες στο σώμα μου

και μου έδωσες ζωή και μου την πήρες;

Μια ενέργεια και μια μούδιασμα

Το 'ξερες 

πως με σκότωνες

Εγώ νόμιζα

πως θα ζήσουμε 

Κι εσύ τώρα

μου το εύχεσαι μόνο ατομικά

Χωρίς να παίρνεις ευθύνη καμιά 

Τι σου ζήτησα; 

Τι κάνεις δεν ξέρεις, ούτε τι νιώθεις

Και γιατί να αρκούν οι υποθέσεις σου

για να πεις αντίο για πάντα; 

Ποιος είσαι; 

Είσαι αυτός που θέλω; 

αυτός που θέλεις;

αυτός που φοβάσαι (να γίνεις);

αυτός που πρέπει όπως σου λένε οι άλλοι; 

Γιατί να φροντίσεις 

οποιονδήποτε άλλο εκτός από μένα;

Μπορώ να με φροντίσω

Θέλω να ζήσω 

Μπορώ να αντέξω

Μπορώ όμως να σε δεχτώ 

αν γυρίσεις πίσω; 

Μπορώ να σε αντέξω; 

Να σε ξανα-αφήσω μέσα μου

ενώ μ' άφησες απέξω; 

Αν μ' αγάπησες

Με αγάπησες

μα με άφησες

μες στον ίδιο τον κόσμο

που με βρήκες χαμένη καιρό.

Με αγάπησες

μα με άφησες

εδώ τώρα να νιώθω

το σώμα που έχω λειψό.

Την καρδιά μου σπασμένη

Το μυαλό μουδιασμένο

Και στα χέρια μου ένα κενό.

Αν μ αγάπησες,

πώς με άφησες

δεν το καταλαβαίνω.

Δεν το καταλαβαίνεις

πως εγώ μόνο εσένα αγαπώ;

Σ' ένα κόσμο μου ξένο

το μπορώ

μα δε θέλω

να επιζώ

αντί μαζί σου να ζω.

Απέραντο όνειρο

Σαν όνειρο

περίεργα αληθινό

Ανάμεσα στο απέραντο, 

στο γκρι, 

στο άγνωστο

Εσύ

Το χέρι σου σημείο αναφοράς

Τα μάτια σου το χρώμα

Τα χείλια σου πατρίδα

Η λάσπη γόνιμο έδαφος

Τα χόρτα χρυσά σύννεφα

Το δάσος προοπτική

Κανένας φόβος 

αφού είμαστε μαζί

Βούλιαγμα στη στιγμή

Χαμένη ήμουν μέχρι να σε βρω

Αλλού δεν θα 'θελα να υπάρξω

Κοίτα με, 

φίλα με, 

πιάσε με απ' το χέρι 

και θα πετάξω

Μείνε

Μείνε κοντά μου

Μείνε δίπλα μου

Μείνε μέσα μου

Στο μυαλό και στην καρδιά

και στο κορμί μου μείνε μέσα

να γίνουμε ένα

να διαλυθεί η μοναξιά 

Μείνε για μένα 

Μείνε εσύ

Μείνε η αλήθεια 

Μείνε η αγάπη

Μείνε το συναίσθημα 

που αγαπά η λογική

γιατί να το νικήσει 

δεν θέλει, ούτε μπορεί

Μείνε και πες μου ναι 

Μείνε για λίγο ακόμα 

Μείνε για παραπάνω 

Μείνε για πολύ 

Μείνε για αυτό το βράδυ

Μείνε για μια ζωή

Δεν έχω λόγια

Δεν βρίσκω λόγια να αντ-αποκριθώ 

στον τρόπο τον μοναδικό 

που εσύ εκφράζεσαι για εμάς. 

Απορώ που δεν έχω γράψει ακόμα 

κείμενο ή ποίημα για 'σενα. 

Συνδεόμαστε με έναν τρόπο 

που είναι παράξενος 

αν το σκεφτείς με βάση το χρόνο.   

Αλλά έχω εμπιστοσύνη 

στην απλότητα και την ομορφιά του.

Στις σκέψεις και τα συναισθήματά μας 

που είναι κοινά 

και τα οποία μοιραζόμαστε τόσο εύκολα. 

Στη διαισθητική μας οικειότητα.

Στις υποσχέσεις που θέλω να πιστέψω 

μα βρίσκω αξία και μόνο στο γεγονός πως δίνονται. 

Το να εμπιστεύομαι και να πηγαίνω πέρα από τη λογική 

είναι χαρακτηριστικά ενός παλιού αγνού μου εαυτού 

που έρχονται στην επιφάνεια 

ενώ φοβόμουν 

πως ίσως τα είχα καταπιέσει τόσο πολύ 

που είχαν χαθεί. 

Δεν έχω γράψει ποίημα για εσένα ακόμα, 

αλλά υπάρχουν πολλά 

που μου έρχονται στο μυαλό και φαίνεται να σου ταιριάζουν. 

Ωστόσο ο,τι ζω μαζί σου είναι ανεπανάληπτο. 

Αυτό το πράγμα το τρελό 

μοιάζει τόσο απλό 

όταν απλά το ζούμε 

αντί να καταλάβουμε να προσπαθούμε.

Έχουμε επικοινωνήσει και συνδεθεί τόσο πολύ 

μέσα από τη γλώσσα (αντί να μας κρατήσει μακριά). 

Κι όμως νιώθω πως τα μάτια και η αφή

έχουν να πουν ακόμα περισσότερα.