Για αρχή σας παρουσιάζω ένα μικρό παραμύθι εμπνευσμένο σε συνδυασμό από τη ζωή κι ό,τι περίμενα -και περιμένω ακόμα- να συμβεί.
Το έγραψα το προηγούμενο καλοκαίρι και το έφτιαξα σε παρουσίαση Powerpoint την οποία όμως δεν μπορώ να ανεβάσω.
Λέγεται..
"Το τριαντάφυλλο κι η πεταλούδα"
Το τριαντάφυλλο θαύμαζε ιδιαίτερα τις πεταλούδες για την ομορφιά τους αλλά στενοχωριόταν που ποτέ δεν είχε γνωρίσει καμία από κοντά.
Κάποια μέρα μια κάμπια πλησίασε το τριαντάφυλλο κι εκείνο, που ήταν φιλικό με όλους, την δέχτηκε για παρέα του.
Όμως οι μέλισσες, οι φίλες του τριαντάφυλλου, του ζουζούνισαν ανήσυχα..
"Οι κάμπιες είναι επικίνδυνη παρέα. Τρώνε τα φύλλα των φυτών."
Το τριαντάφυλλο περνούσε μέρες ολόκληρες μαζί με την κάμπια ώσπου άρχισε να σκέφτεται πως η κάμπια μπορούσε να το καταστρέψει.
Τα αγκάθια του άρχισαν να πολλαπλασιάζονται εξαιτίας του φόβου του.
Και μια μέρα η κάμπια εξαφανίστηκε ξαφνικά.
Ενώ στην αρχή το τριαντάφυλλο ανακουφίστηκε, μετά ένιωθε να του λείπει η παρέα της.
Μετά από καιρό μια πεταλούδα ήρθε και κάθισε πάνω στο τριαντάφυλλο.
-Με θυμάσαι; το ρώτησε.
-Γνωριζόμαστε; είπε ξαφνιασμένο.
-Φυσικά. Είμαι η φίλη σου η κάμπια. Όσο έλειπα έφτιαξα το κουκούλι μου κι έγινα πεταλούδα.
-Και τώρα δηλαδή θα φύγεις και θα πετάς μακριά μου; τη ρώτησε το τριαντάφυλλο λυπημένο.
-Σου υπόσχομαι πως όπου κι αν ταξιδέψω θα γυρίζω πάντα κοντά σου
γιατί
Εγώ Σ' Αγάπησα Με Τα Αγκάθια Σου!
"Το τριαντάφυλλο κι η πεταλούδα" στο Youtube
