Μου λείπεις.

Μου λείπεις.
Νιώθω πως λείπει κάτι από εμένα κι είσαι εσύ.
Το κοίταγμα κι η αγκαλιά σου.
Η φωνή,  το άρωμα,  η αφή.
Τα όμορφα λόγια και τα πειράγματά σου.
Τα πονηρά και τα ήρεμα χαμόγελά σου.
Μακριά σου δεν είναι ήρεμη η σιωπή,
δεν είναι ελαφριά,  βαραίνει.
Το ίδιο και οι ήχοι.
Με κουράζει το καθετί
και τίποτα δεν με ενδιαφέρει.
Πονάει και το σώμα μαζί με την ψυχή.
Σαν κάθε μου κομμάτι ένα μέρος του έχει χάσει.
Μου λείπεις.
Μόνο εσύ.

Έτος φωτός

Είμαι ευτυχισμένη.

Η ευτυχία μου είσαι εσύ.

Η ευτυχία είναι στιγμές.

Στιγμές μαζί σου.

Θα ήθελα να σταματήσω το χρόνο.

Αλλά δεν μπορώ.

Μπορώ μόνο να τον απολαύσω.

Να τον ζήσω.

Να τον γιορτάσω.

Σου λέω "σ'αγαπώ".

Όχι επιδιώκοντας να σε κρατήσω.

Αλλά επειδή και μόνο σε έχω εδώ.

Μου μαθαίνεις τον ίδιο μου τον εαυτό.

Με μαθαίνεις και σε μαθαίνω.

Σε θέλω.

Θέλω όσα είσαι χωρίς να το ξέρω.

Θέλω όσα μου δίνεις χωρίς να το ξέρεις.

Θέλω να σου δώσω χωρίς να υπολογίζω.

Να σου δώσω ευτυχία.

Να μου δώσεις αγάπη.

Να μοιραστούμε το τώρα.

Κι ας μας δώσουν χρόνο τα αστέρια.

Χρόνια -φωτός- πολλά