Μπλέξιμο

Χαϊδεύει τις ατέλειες του.
Τις βρίσκει ενδιαφέρουσες.
Τις δικές της αυτός τις βρίσκει τέλειες.
Γεύεται το παιδικό χαμόγελό του.
Καταβροχδίζει το πονηρό μηδίαμα της.
Είναι ώριμοι να χαρούν την ανωριμότητά τους.
Κάνουν σωστά τα λάθη τους.
Παιδιά που σοβαρεύουν.
Ενήλικες που παίζουν.
Ελπίζουν πως μπορούν να μπλεχτούν τα κορμιά,
χωρίς να μπλεχτούν τα μυαλά,
πως οι αισθήσεις μπορούν
να διαχωριστούν από τα αισθήματα.
Ψάχνουν την ομορφιά πέρα από τη λογική
και το καλό πέρα από το σωστό.
Παθιάζονται ενώ προσπαθούν να μην την πάθουν.
Ψάχνουν όπως βρέθηκαν,  να τα βρουν.

Αγκάθια ή φτερά ;

Δεν μπορείς να επιλέξεις 

αν θα πληγωθείς. 

Μόνο από ποιόν. 

Μα είναι και δική σου επιλογή 

τι θα φυτρώσει από κάθε σου πληγή,
αγκάθια ή φτερά.

Πρέπει να δίνουμε ο,τι παίρνουμε; 

Πρέπει να παίρνουμε ο,τι δεν μας δίνουν; 

Πρέπει να στερούμε από άλλους ο,τι μας πήραν;

Πρέπει να δίνουμε ο,τι δεν μας δώθηκε;
Κι αν πρέπει, μπορούμε; 

Μπορείς να επιλέξεις αν θα πληγώσεις;

Είναι τα χέρια που χτυπούν 

άλλα από εκείνα που χαιδεύουν; 

Τα χείλια μόνο μια γεύση έχουν,

 γλυκιά ή πικρή; 

Κάποιον τον ορίζει ο,τι τον αγάπησε,
ή ο,τι εκείνος αγαπάει;