Μαζί (;) στη Χρονομηχανή

Άραγε εσύ θυμάσαι αυτά που δεν ζήσαμε;
Ακούς μες στο κεφάλι σου όσα δεν είπαμε;
Σε τυφλώνει το φως όσων δεν είδαμε;
Σε πονάει που ο καθένας τη ζωή του περνάει σαν να μην έγινε τίποτα;
Τυρανιέσαι να αναρωτιέσαι γιατί δεν έγινε τίποτα;
Σε τρελαίνει που την τρέλα μας δεν μοιραζόμαστε
εμείς που τόσο καταλαβαινομαστε;
Υπάρχει κάτι να σου λείπει
ή απλά αφήνεσαι στη λήθη;
Έχει για σένα το παραμύθι σημασία
που πριν προλάβει ν' αρχίσει έγινε ιστορία;
Εν τέλει -αυτό πες μου μόνο-
θα πραγματοποιήσουμε ποτέ το κοινό, κρυφό όνειρο μας,
το ταξίδι στο χρόνο;
Θα 'μαστε μαζί στη χρονομηχανή;
Θα διαλέξουμε για προορισμό την ιδια στιγμή;
Θα ήθελες κι εσύ να ζήσουμε τα πάντα απ' την αρχή;
Σε μια εκδοχή ακόμα πιο καλή,
χωρίς φόβους και ντροπή.

Το λάθος που αγαπώ

Είσαι το λάθος που αγαπώ.

Για 'σένα άξιζε τα πάντα να υποστώ.

Πειράγματα από τις παρέες μου.

Ζήλεια για τις συναναστροφές σου.

Ρεζίλια στον κόσμο ολόκληρο,

αφού αποφάσισα να μην κρυφτώ.

Κάθε φορά

σε όλα τα παράξενα

να σε υπερασπιστώ.

Σκέψεις τα βράδια.

Δάκρια στα σκοτάδια.

Κάθε αναφιλητό.

Είσαι λάθος μου προσωπικό.

Πολύ προσωπικό.

Λάθος λιγότερο.

Το λάθος που θα ήθελα να κάνω ξανά και ξανά

πιο σωστά.