Ξένη

Ξένη στο σώμα 

Ξένη στη χώρα 

Δύσκολη η γλώσσα 

να καταλάβω τους άλλους 

να καταλάβω εμένα 

Πώς να μιλήσω 

και τι θα ακούσω 

Στο δρόμο το πρωί 

Στο κρεβάτι το βράδυ 

Ξένη και μόνη 

Δυναμωμένη 

Ο,τι ξέρω 

είναι πως θα μάθω

Θα μάθω 

με κάθε βήμα που κάνω

να φεύγω από κάπου 

και κάπου να πλησιάζω

Ξένη στο σώμα ήμουν χρόνια

μέχρι να αποδεχτώ ότι αλλάζει

συνέχεια, όχι γραμμικά,

κι ότι μαζί μου ζει

Ξένη στη χώρα 

κι η χώρα σε εμένα ξένη

Μα αλλάζω μαζί με τα μέρη 

και γίνονται δικές μου οι εμπειρίες που ζω

Έναν άνθρωπο θέλω

να πάμε από το ξένοι 

στο μαζί

χωρίς φόβο

Το ξένοι

να μη σταθεί εμπόδιο 

στο μαζί

Επιστροφή στα παραμύθια

Κάτι ψίχουλα του Κοντορεβυθούλη

με γυρνούν να βρω τον δρόμο 

της ψυχής μου πίσω στο παραμύθι.

Κάτι απλές λέξεις φωτεινές 

σαν αστέρια μες στη νύχτα 

υπόσχονται ευχές 

να βγουν αληθινές.

Ομορφιά και καλοσύνη,

τρυφερότητα κι αγάπη

παιχνίδι, περιπέτεια, θάρρος,

κομψός χορός, ειλικρινής ρομαντισμός.

Ομαλά ο χρόνος περνά

και χάνεται στα κείμενα

που δεν γράφτηκαν ακόμα.

Να ξέρω, να νιώσω, το λογικό, το σωστό

πάνε να βάλουν τρικλοποδιά στη χαρά.

Ανυπομονησία για τον ήχο του ρολογιού στις 12.

Λαχτάρα για το δηλητηριασμένο μήλο.

Απεγνωσμένη αναζήτηση για το αδράχτι 

και το αγκάθι.

Ένα χαμόγελο κι ένα μυαλό σε επαφή, 

μια συμβατή ψυχή, δεν αρκεί;

Βιασύνη για το τέλος πριν να ζήσω την αρχή.

Να τον βγάλω λίγο ή πολλύ.

Πρίγκιπας να θελήσει να βρεθεί

κι εγώ να μην είμαι εκεί,

να λείπω γιατί το 'σκασα,

δεν πίστεψα ότι υπάρχει.

Που να σκάσω

το μαγικό μπαλόνι,

να λουστώ με χρυσόσκονη,

του ουράνιου τόξου όλα τα χρώματα,

να γεμίσω ζάχαρη 

και των λουλουδιών τα αρώματα..

Κι ας μην καθαρίζω μετά.