Να επιλέξω το τέλος

Πάντα νομίζω πως θα φύγω. 

Πως θα επιλέξω εγώ το τέλος. 

Μα ο άλλος

μ' αφήνει πρώτος.

Παραιτείται. 

Τον διώχνω. 

Τον χάνω. 

Δεν ξέρω τι κάνω. 

Γιατί δεν μπορώ να έχω την ευθύνη; 

Γιατί δεν μπορεί καλό να μείνει;

Στο ράφι να το βάλω

των αναμνήσεων γυαλιστερό. 

"Ο, τι ήταν ήταν", να μπορώ να πω, 

μα εγώ θέλησα κάτι άλλο,

δικό μου, στον κόσμο να ψάξω.

Να υπήρξε ο, τι ζήσαμε μαζί

κι η ιστορία να έχει ολοκληρωθεί.

Αντί να προσπαθώ

με σκέψεις κι υποθέσεις

να τη συμπληρώσω.

Αντί, εν τέλει,

να έχω επιλογές χωρίς τέλη.

Μετα-φράσεις

Θα ήθελα να είμαι μπλε ουρανός.
Όπου βρεθώ είμαι ένας λεκές μικρός.

Οι άντρες ξεπερνούν το βήμα μου.

Κάθεσαι στη καρέκλα, κάθομαι κι εγώ
και κοιτάμε ένα άλμπουμ παλιών φωτογραφιών.

Όλες οι γλώσσες σαν βότσαλα

που ανακατεύουν τα κύματα.

Μπορώ να βρω τις λέξεις σε ατέλειωτες σελίδες
αλλά όχι μέσα μου, είναι, όπως εγώ, ξένες.

Μπορώ να έχω μια στιγμή ηδονής χορωδιακής;

Πώς καήκαμε;