Set your dragon free

Η νεράιδα και ο δράκος.

Πλάσματα ξεχωριστά.
Φως και φωτιά.
 

Μόλις γνωριστήκανε αναγνωριστήκανε.

Έπειτα δεθήκανε.
 

Ούτε αλυσίδες ούτε ξόρκια

είναι που τους κρατούν κοντά.

 

Κι αν είναι δυνατή,
κι αν έχει φτερά
και αν και μόνη της μπορεί να πετά,

στην πλάτη του να ανεβαίνει προτιμά.
Ταξιδεύουν μαζί.

 Όταν είναι χωριστά,
γυρίζουν στο δάσος, προχωράνε αργά,

ανάμεσα απ' τα δέντρα κοιτούν πονηρά.

Δεν κρύβονται πια.
 

Δεν φοβάται αυτή.

Το μόνο που φοβάται,
και μες στη χαρά της συχνά
 γι' αυτό λυπάται,
 είναι εκείνος μην την φοβηθεί.

Μήπως βαρεθεί.

Να την βλέπει συνεχώς μπροστά του.

Να την κουβαλάει στα φτερά του.
 

Κι έτσι λέει στον εαυτό της
"Set your dragon free"
 

Όμως δεν είναι σίγουρη αν μπορεί.

Να μην περιμένει να πετάνε οι δυο.

Να μην ψάχνει να τον δει στον ουρανό.

Στην καθημερινότητά του ο καθένας να γυρίσει.
 

Κι αν είναι, εκείνος να την βρει.

Αντί να αγχώνεται για να τον εντοπίσει.
 

Σε μια χωρά ονειρική

ο, τι αξίζει ποτέ δεν θα χαθεί.
 

Όμως στη γη,
έτσι έχει μάθει,

όποιος θέλει κάτι
πρέπει να διεκδικεί.

 

Δεν ήρθες

Ρωτάνε αν γιορτάζω

κι εγώ τα αυτιά μου κλείνω.

Πόσο αηδιάζω τον Άγιο Βαλεντίνο.

Λουλούδια σοκολάτες

δεν παίρνω ούτε δίνω

και μόνη με τις γάτες

στο σπίτι μου θα μείνω.

Στους δρόμους ζευγαράκια

αγάπες και φιλάκια

τραγούδια, ποιηματάκια

Το facebook μου κλείνω.

Τασάκια όλο αδειάζω

και στο ποτό ξεδίνω.

[στην πραγματικότητα

Νερό βουρβουλακιάζω

και στα γλυκά ξεδίνω]

Βρήκες κι εσύ τη μέρα.

Δεν σ' είδα κι εγώ νιώθω σαν λαστιχένια βέρα.



Δεν ήρθες σήμερα.

Δεν ήρθες να μου δώσεις ένα χαμόγελό σου.

Δεν ήθελα και δεν περίμενα κανένα δώρο.

Μόνο να σε δω.

Και μου το στέρησες κι αυτό.

Να βεβαιωθώ
πως θα με κοιτάξεις όπως συνήθως με κοιτάς.

Να πιστέψω ότι με αγαπάς.

Να πιστέψω μόνο εσένα.

Να ανοίξω συζήτηση με τα μάτια σου
όπως δε συζητάω με κανέναν.

Ερωτευμένη "μάλλον" δεν είμαι,
αλλά πάνε όλα καλά, "νομίζω".

Ήθελα να 'μαι μαζί σου αυτή,
όπως και κάθε άλλη,  μέρα.

Όμως δεν ήρθες.

Ούτε καν για να κοροϊδέψουμε μαζί
και να πούμε πόσο ανόητη είναι αυτή η γιορτή
 που περιμένουν όλοι για να πούνε και να δείξουνε πως αγαπιούνται.

Το σ' αγαπώ δεν λέγεται, βιώνεται.

Γιορτάζεται καθημερινά.

Αλλά όχι σήμερα.